این ساختمان یکی از شاخص ترین و خلاقانه ترین آثار معماری در اسپانیا و شاهکـاری بی همتا از معمار نابغه کاتالان، آنتونی گائودی است که در قلب شهر بارسلونـــــا و در خیابان معروف (پاسیج د گراسیا) قرار دارد و این بنا در سال های 1904 تا 1906 بــا بازطراحی کامل یک ساختمان قدیمی برای خانواده باتیو ساخته شد و به سرعت بــــه نمادی از جنبش معماری مدرنیسم کاتالان تبدیل گردید و بیش از آنکه یک ساختمـان باشد، اثری هنری است که مرز میان معماری، مجسمه سازی و طبیعت را از میــــــان برداشته و بیننده را وارد جهانی خیال انگیز و زنده میکند و نمای بیرونی ساختمان بــا خطوط منحنی، فرم های موج دار و استفاده جسورانه از رنگ و نور، یادآور دنیای زیـــر آب یا موجودی افسانه ای است، به طوری که بسیاری سقف آن را به پشت یک اژدهـــا تشبیه میکنند، نمادی که به افسانه سنت جورج، قدیس حامی کاتالونیا، اشـــاره دارد و بالکن ها با فرم استخوان مانند خود به (خانه استخوان ها) شهرت یافته اند و نمـــــای موزاییکی آن که با تکنیک ترنکادیس(استفاده از قطعات شکسته سرامیک و شیشــــه) ساخته شده، در نور خورشید جلوه ای زنده و پویا پیدا میکند همچنیــن در فضـــــای داخلی، گائودی همان زبان ارگانیک را ادامه داده است، هیچ خط مستقیمـــی دیـــده نمیشود و همه چیز از درها و پنجره ها تا سقف ها و راه پله ها با الهـــام از طبیعــــت طراحی شده اند و نور طبیعی به طرزی هوشمندانه در ساختمان جریان دارد و حیــاط مرکزی با کاشی هایی که از تیره به روشن تغییر رنگ میدهند، به توزیع متعادل نـور در طبقات کمک میکند و با توجه گائودی به جزئیات کاربردی نیز چشمگیر است، تهویــه طبیعی، آگوستیک مناسب و استفاده از نور خورشید نشان میدهد که زیبایی و کارایــی در این بنا در کنار هم قرار گرفته اند و نه تنها نماد خلاقیت بی حد و مرز گائودی، بلکه بازتابی از روح آزاد، خیال پرداز و طبیعت گرای معماری کاتالان است و این ساختمــان امروزه در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و به عنوان یکی از مهم ترین جاذبـه های فرهنگی بارسلونا، هر ساله الهام بخش میلیون ها بازدید کننده از سراسـر جهـــان است، اثری که ثابت میکند معماری میتواند زنده، شاعرانه و فراتر از زمان باشد